เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาเราไป

เฝ้าย่าที่โรงพยาบาลตอนแรกเราก้เฝ้าไปไม่ได้คิดอะไร

ในระหว่างที่เฝ้าก็มีอะไรเกิด

ขึ้นมากมาย เช่นคุณยายเตียงข้างๆเสียชีวิต(ย่าเราอยู่ห้อง

รวมเพราะอาการหนักมากเลยนอนห้อง

พิเศษไม่ได้มันไม่ใกล้หมอ)คืนนั้นทั้งคืนเลย ไม่ได้นอนๆไม่ได้

กลัวย่าจะเป็นอะไรไป

พยาบาลก็มาตรวจความดัน กับดูดเสมหะทั้งคืนพอเช้าประมาณ

8 โมงเช้าเราก็โทรไปบอกคุณแม่

ว่าไม่ไหวแล้ว ง่วงนอนให้คุณแม่มาเปลี่ยนเราจะได้ไปนอน

พอประมาณ 9 โมงคุณแม่ก็มา

แล้วเราก็กลับบ้าน ถึงบ้านอาบน้ำกะลังจะนอนคุณแม่โทรมา

บอกว่าย่าอาการหนักแล้ว ย่าไม่

ไหวแล้ว เราเลยรีบไปอย่างเร็ว พอไปถึงก็เห็นคุณแม่ร้องไห้

เพราะย่าเราไม่มีความรู้สึกแล้ว

แต่หายใจอยู่เพราะใช้เครื่องช่วยหายใจถ้าไม่ใช้ก็คงเสีย

ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว เราก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่

เพราะย่าเป็นคนเยงเรามาตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่ตอนที่พ่อกับแม่แยกทางกัน

เรารักย่ามากๆรักที่สุดในโลกตอนที่ย่า

ยังอยู่เราไม่ค่อยได้

ตอบแทนพระคุณย่าท่าไรเราเลยอยากจะทำจนกว่าย่าจะเป็นอะไรไป

พอเวลาประมาณบ่าย 3 โมง

คุณแม่ก็ให้หมอย้ายย่าไปห้อง I.C.U.เพราะดูแล้วย่าไม่น่าไหวแล้ว

ตอนแรกจะย้ายไปโรงพยาบาลอื่น

แต่หมอเค้าไม่แนะนำให้ย้ายเพราะกลัวย่าจะช็อคกลางทางเลยไม่ย้าย

หมอบอกว่าถ้าคุณยายไม่หายใจแล้ว

จะให้ปั๊มหายใจมั้ยคุณแม่กับป้าบอกว่าไม่ต้องไม่อยากให้ย่าทรมาน

ตอนนี้หมอให้ยากระตุ้นความดัน

ย่าเลยอยู่ได้ถ้ายาหมดย่าก็ไม่หายใจแล้ว พอเวลา 19.15

ยาก็หมดแล้วหมอก็มาถามว่า

จะให้ยาคุณยายเพิ่มมั้ย พวกคุณแม่ตัดสินใจอยู่นานก็ลงความเห็นว่าไม่ต้อง

แล้วกราฟหัวใจย่าก็หยุดเต้น

ทุกคนที่อยู่ในห้องไอซียูก็ร้องไห้หมดทุกคน คุณแม่ร้องไห้จนเป็นลม

เราก็ไม่รู้จะทำไงคิดอะไรไม่ออก

เพราะเราก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกันเราร้องจนไม่มีน้ำตาจะร้องแล้ว

แล้วเค้าก็เอาศพย่าไปห้องเก็บศพ

เราก็กลับบ้านพ่อมาเพื่อจะปรึกษาว่าจะจัดงานกันยังไงเราก็จะทำ

ทุกอย่างเท่าที่จะทำได้

ป.ล.ย่า นิภาขอให้ย่ามีความสุขอยู่บนสวรรค์ไม่ต้องห่วงหลานๆนะคะ

เมื่อไม่นานมานี้ได้พาเพื่อนๆไปเที่ยวที่เขาค้อบ้านเรามา

ไปกัน 9คนอันได้แก่ เราเอง,มิ้น,

แพท,บลู,แต๋ม,บรีส,ปุ๋ย,นาจและปอนด์ ขึ้นรถเวลา 4โมงเย็น

พอสอบวิชาชีวะเสร็จก็ไปเลยอะ

ขยันมากเลยเรา ไปถึงเขาค้อก็ปรมาณ 2-3ทุ่มเห็นจะได้เพื่อนๆ

คงจะเหนื่อยกันมากแล้วเราเลยออกไป

ซื้ออาหารมาถวายเพื่อนๆทุกคนแล้วก็เริ่มดริ๊งค์กัน อะนะต่างคนก็ต่าง

เมากันแล้วมีอยู่ 2 คนที่ไม่เมา 2คนนั้นก็

คือนังบรีสและนังแพทเราก็ไม่รู้อะไรมากหรอกว่าคืนนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง

เพราะเราเมาแล้วก็ไปนอน อะนะว่าจะ

นั่งกินกับเพื่อนๆถึงเช้าซักกะหน่อยเวงกำดันเมาไม่เป็นท่าซะก่อน

เห็นแล้วก็เวทนาตัวเองจิงๆ

พอตื่นเช้ามาก็เหมารถไปเที่ยวข้างบนเขาค้อกันขอบอกว่าหนุกมั่กๆ

ก่อนจะกลับก็แวะไร่ B.N. กัน ไร่นี้สมัย

ก่อนตอนที่เราอยู่อะของเยอะกว่านี้อีกมีทุกอย่างเลยแล้วยิ่งหน้าหนาว

นะของยิ่งเยอะแต่ทำไมเดี๋ยวนี้ของ

มันหดน้อยลงเรื่อยๆเซ็งจิงๆ เราเลยไม่ได้ซื้ออะไรเลยเพราะไม่มีอะไรจะซื้อ

รูปนี้ถ่ายที่ระเบียงบ้านเรากะลังกินข้าวกันอยู่อย่างเอร็ดอร่อย

รูปมิ้นกะนาจ(ไปถ่ายกันตอนไหนหว่า)

รูปวิวตอนเช้าหน้าบ้านเรา(มั้งไม่รู้ว่าใครถ่ายอะ)

ค่ะวันนี้ก็เอารูปที่ไปเที่ยวมาให้ดูกันนะคะที่จิงมีเยอะกว่านี้

แต่เอาไปดูกันแค่นี้ก่อนนะคะ

ตั้งแต่ไปฟิตเนตมาเนี่ยรู้สึกว่าตัวเองดูแข็งแรงขึ้นเยอะ

ก็นะจะไม่ให้แข็งแรงได้ไงไปวันแรกก็ให้เราไปปั่นไบค์เลย

โหแทบตายออกมาขาไม่มีแรงเสร็จจากปั่นก็ไปเดินอีก 200 kcal

เวรกำวันแรกไปก็แทบตายแล้วแต่ไม่เป็นไรเพื่อสุขภาพของเราและเพื่อ

จุดประสงค์หลักบางอย่างที่เราต้องทำให้สำเร็จเมื่อสำเร็จแล้วเราจะหัวเราะ

ให้ด้งๆหัวเราะให้โลกแตกไปเลย... เหอๆ

ตอนนี้อยากจะไปฟิตเนตทู้กกกกกกกกกกกกกกกกกวันเลย

เพราะที่ฟิตเนตมีทั้งบักหล่าและบักหล่อตั้ง 2 คนแสนจะมีฟามสุขต้อยเด็กไปวันๆ